پوست و زیبایی.لب.دهان..جوش.اکنه.لکه .پف.ناخن.سوختگی .خال. پیر پوستی.میخچه .زگیل .زونا..پسوزیاریس.چین و چروک.عرق .اگزما.

پوست و زیبایی

 

بیماری تاولی<پمفیگوس>        ......................................................................‌‌ یک بیماری پوستی است که تظاهرات آن به صورت تاول‌هایی در سطح بدن است که به طور معمول این تاول‌ها از درون دهان و مخاط آن شروع می‌شود. به‌طور معمول در دنیا در سنین بالا شایع است اما در ایران در سنین پایین‌تر نیز دیده می‌شود و حدود متوسط سنی 40 شایع‌تر از دیگر سنین است. این بیماری در ایران در مقایسه با دنیا شیوع بیشتری دارد.


‌‌ به طور مسلم زمینه ژنتیکی در آن دخیل است و این بیماری جزو بیماری‌های خود ایمنی است و علت بروز آن دقیقا مشخص نیست اما برخی فاکتورهای محیطی در آن دخیل هستند، مثل برخی از داروها، فاکتورهای غذایی و نیز استرس و حالت‌های روحی در تشدید و بروز این بیماری اهمیت زیادی دارند.


‌‌ به طور معمول در خانم‌ها شیوع بیشتری دارد.


‌‌ اولین تظاهرات در بیشتر بیماران تاول‌های درون دهانی است و پس از آن در همه جای پوست بدن دیده می‌شود. متاسفانه با اینکه تاول‌ها دردناک هستند اما گاهی بیمار تا مدت‌ها آنها را جدی نمی‌گیرد و دیر به پزشک مراجعه می‌کند، در نتیجه وقتی که مراجعه می‌کند، درمان سخت‌تر می‌شود.


. به طور معمول تاول‌ها شکننده هستند و به سرعت پس از مدت کوتاهی پاره می‌شوند و تاولی دیده نمی‌شود و یک زخم سطحی در محل تاول دیده می‌شود.


‌‌  شیوع بیماری یک نفر در هر صد هزار نفر ساکن ایران، در هر سال است. در تهران حدود یک و نیم نفر در هر صد هزار نفر از ساکنان تهرانی در هر سال است. اما در خارج از کشور این آمار متغیر و کمتر است. البته در برخی ممالک شیوع آن مانند ایران بیشتر از حد جهانی است. به طور مثال در برزیل، نوع دیگری از پمفیگوس شایع است اما این پمفیگوس که در ایران شایع است، بیماری سخت‌تری است.
‌‌ ‌‌ آن قسمت از بیماری که ژنتیکی است، خیر. اما می‌توانیم از فاکتورهای محیطی پیشگیری کنیم، قطعا این فاکتورهای محیطی در تشدید و بروز بیماری نقش دارند.


‌‌  پمفیگویید یک نوع دیگر از بیماری‌های تاولی است. البته آن هم جزو بیماری‌های تاولی خود ایمنی است اما شیوع آن کمتر از پمفیگوس در ایران است.


‌‌ برای درمان بیشتر از داروهای کورتیکو استرویید یا کورتون با تجویز و مراقبت دقیق پزشک استفاده می‌شود.


‌‌ ویتیلیگو یک بیماری خودایمنی است که در آن برخی از قسمت‌های پوست بدن رنگدانه‌های خود را از دست می‌دهد. در بیشتر این بیماران لکه‌ها به صورت قرینه دیده می‌شود و موهای آن قسمت نیز به طور معمول کمرنگ و سفید رنگ می‌شود.


‌‌ در هر سنی دیده می‌شود، از بدو تولد تاپیری. حدود نیمی از موارد در سنین قبل از 20 دیده می‌شود. برخی از آنها خود به خود خوب می‌شود و برخی نیز متاسفانه باقی می‌ماند و حتی پیشرفت نیز می‌کند. در تابستان به علت اینکه پوست مجاور ضایعات کم رنگ، تیره‌تر می‌شود، ضایعات بارزتر به چشم می‌آید.

‌‌ این وضعیت باعث ناراحتی جسمی برای بیمار نمی‌شود اما بعضی از افراد از اینکه پوست‌شان دچار تغییر‌رنگ شده است، ناراحت می‌شوند و از نظر زیبایی خجالت می‌کشند چون از لحاظ امنیت زیبایی روانی، زندگی متفاوتی دارند.
‌‌ خیر. حالت مسری ندارد اما به طور معمول می‌تواند در افرادی که سابقه فامیلی دارند، بروز کند.


‌‌ اگر بیماری خفیف باشد، می‌توان آن مناطق از پوست را که دچار بی‌رنگی شده است، با مواد آرایشی پوشش داد. از فوتوتراپی با استفاده از اشعه ماورای بنفش نیز استفاده می‌شود اما چند ماه به طول می‌انجامد تا اثر خود را بگذارد. در مواردی که افراد دچار ویتیلیگوی شدید هستند و حدود نیمی از پوست بدن‌شان درگیر این لکه‌ها شده است، با استفاده از برخی داروهای موضعی، نواحی پررنگ را نیز کمرنگ می‌کنیم تا پوست بیمار یک حالت یکنواخت به خود بگیرد. اما مشکل این است که پوست این افراد به نور بسیار حساس می‌شود به همین علت باید در معرض نور قرار نگیرند و پوست خود را بپوشانند و یا از ضد آفتاب استفاده کنند، در غیر این صورت پوست آنها قرمز می‌شود.


‌‌ یک روش درمانی جدید نیز برای این بیماری آمده است که از رنگدانه‌های پوست خود بیمار در محیط آزمایشگاهی کشت می‌دهند و سپس آنها را در آن قسمت‌هایی که پوست سفید شده است، تزریق می‌کنند و به علت تزریق ملانین (ملانوسیت خود بیمار) پوست شروع به رنگ گرفتن می‌کند و به حالت طبیعی برمی‌گردد.

. این یک روش بسیار جدید است و در ایران فعلا وجود ندارد. در بعضی از کشورهای اروپایی، تازه شروع به کار کرده‌اند و درمان بسیار گرانی است. تنها درمانی که برای بیماران در ایران وجود دارد، داروهای خوراکی و پمادهای موضعی و روش فوتوتراپی است.‌

+ فرزانه (ربابه)دریاباری ; ۱:۱٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/۱٠
comment نظرات ()